ხავერდოვანი ღვინო: ღვინო, რომელიც დაგემოვნების დროს ენას არ ღლის, ეალერსება.

ხაპი: გურიაში იგივეა, რაც ორშიმო; რაჭაში იგივეა, რაც საწნახელი.

ხარადოქი: დიდი ზომის დოქის სახელი, ძირითადად შროშის მიმდებარე მეჭურჭლეობით განთქმულ სოფლებში. ჩადის 8 – 10 ლიტრი ან უფრო მეტი ღვინო. შეედრება ხარა.

ხარალი: ხის ქერქი, რომლითაც ვაზს ახვევენ.

ხარდალი: პატარა ტიკჭორა, კუპრიელი; ზემო აჭარაში ეძახიან ყურძნის დაუდუღარ წვენს.

ხარდანი: დიდი ზომის სავენახე ჭიგო; სარიანი ვენახი.

ხარხინი: იგივეა, რაც წბერი.

ხელადა: ფართოპირიანი და მრგვალმუცლიანი საღვინე ჭურჭელი თიხისა. იტევს ორ ლიტრ ღვინოს. აქვს მცირე ზომის ტუჩი. გვხვდება უტუჩოც. (ჩაფში ჩადის 8 ხელადა).

ხელგრეხილა: დიდი ზომის საღვინე ჭურჭლის გრეხილი ყური, რათა ჭურჭელმა ხელში არ ისრიალოს.

ხელდოქა: წვრილთავიანი დოქი.

ხელდოქი: თიხის მომცრო ზომის დოქი. დოქზე მცირეა.

ხელიანი ღვინო: ღვინო, რომელსაც ახასიათებს გაურეცხავი ჭურჭელის გემო და სუნი. შეედრება ჭურჭლის ხელი.

ხელკალათი: ყურძნის საკრეფი კალათი, ჩადის 8 კგ._მდე ყურძენი. გამოიყენება სხვა დანიშნულებითაც.

ხელქოთანა: თიხის, თუნგისებური, პატარა ჭურჭელი, ქვევრიდან ღვინის ამოსაღებად. შეედრება ჩაფრუკა.

ხელშავი: იგივეა, რაც ყავარჯნიანი რქა.

ხელჩაფა: ღვინის საწყაოა, ჩადის ცხრა ლიტრი ღვინო. იგივეა, რაც ხელჩაფი.

ხვანჭკარა: სოფელი ამბროლაურის რაიონში. მევენახეობის მიკროზონა, სადაც ალექსანდროულისა და მუჯურეთულის ჯიშის ყურძნისგან იწარმოება, წითელი ბუნებრივად ნახევრად ტკბილი ღვინო “ხვანჭკარა”.

ხვერი: იგივეა, რაც საზედაო მიწა.

ხვეფა: სამეგრელოში, ქვევრიდან ნარეცხი წყლის ამოსაღები ჭურჭელის სახელია.

ხიდარა: საწნახლის ორი სვეტი, რომელიც გაყრილია მაღლა უღელში და ქვევით საწელურში.

ხიდისთავი: სოფელი გორის რაიონში, ატენის გვერდით, სადაც ტრადიციულად ყურძნის ჯიშების – ჩინურის, გორული მწვანისა და თავკვერის ერთმანეთში შერევით აყენებდნენ განთქმულ ლალისფერ ღვინოს – “ხიდისთაურს”.

ხიზვა: ქვევრში გამდნარი ცვილის ამოსმა.

ხიზი : ქვევრში ამოსასმელად გამზადებული გამდნარი ცვილი; გაბზარული ქვევრების შესაკეთებლად მომზადებული მასა, მზადდება ცვილის, ნახშირისა და დაფხვნილი თიხის ცეცხლზე გაცხელებით.

ხინწკალი: ყურძნის მარცვლის წიპწა.

ხირხალი: ყურძნის მტევნები, ასხმული მრგვლად მოხრილ წნელზე.

ხორგო: დიდი ზომის საწნახლის სახელი რაჭაში.

ხოხნა: ვენახის მეორედ გათოხვნა.

ხრიალობა: ყურძნის მტევნის ზრდა – განვითარების ადრეული სტადია. ახლად დაყვავილებული მტევანი ხრიალობის ფაზაშია.

ხრიკა: იგივეა, რაც ორშიმო.

ხუნწალი: იგივეა, რაც კლერტი.

ხუნწკალი: ყურძნის მარცვლის წიპწის სახელი დასავლეთ საქართველოს ზოგიერთ ადგილას.

ხუხუბა: პირმოტეხილი ან ყელმოტეხილი საღვინე დოქის სახელი ლეჩხუმში.